محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )
159
اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )
مىخواهد صفوف را پراكنده و مسلمانان را آشفته گرداند اگرچه همه به يگانگى خدا اعتراف كنند و بهسوى يك قبله نماز گزارده و در يك مكان عمل حج بجا آورند . آرى به عقيده ابن تيميه علماى كلام كه جز خدا را نمىپرستند و به نبوت پيامبر اسلام به عنوان خاتم رسل اعتراف دارند ، اين دانشمندان كه غالبا از عقايد اسلامى دفاع كرده و به پاسخ شبهات پرداخته و با بدعتگذاران به مبارزه برخاستهاند و در يارى رساندن به كتاب خدا و سنت پيامبر به بهترين شكل عمل نمودهاند ، همگى از ديدگاه ابن تيميه رهبر وهابيها مشركند ، و شرك آنان هيچ دليلى ندارد جز اينكه خدا را از داشتن شريك و نظير و مانند ، منزه و مبرا مىدانند . حالا همراه من باشيد تا مواردى را كه ابن تيميه در آن به رد متكلمين پرداخته بررسى نماييم ، ابن تيميه مىگويد : « . . . مقصود متكلمين از نفى شريك ، مانند و نظير براى خدا اين است كه استقرار خدا را برروى عرش نفى كنند و او را بر خلاف مخلوقات و جدا از آنها معرفى نمايند و همه اينها مستلزم انكار وجود او و تعطيلى امر خداوندى است » « 1 » . گمان نمىكنم اين سخن ابن تيميه نيازمند توضيح باشد . در هرصورت ابن تيميه قائل است خدا در حقيقت جدا از مخلوقات و متمايز از آنها نيست و هر اعتقادى بر خلاف آن موجب انكار هستى او و يا معطل
--> ( 1 ) . رجوع كنيد به الرسالة التدمريه : 64 .